MSP Mabuhay!
Anong balita?
123 Klik!
Atin-atin..
EdbE: doing a Guyana in Cabiao!
Anong balita?
Subscribe: Add to Google Add to My Yahoo! Subscribe in NewsGator Online Add to My AOL


Mon, 03 Mar 2008
62. PAGBABAGONG ANYO at PUSO ( w/ new albums)

PAUWI NA. Matagal din bago nakakuha ng inspirasyon para magsulat. Naging abala din sa pagdalaw at pamamaalam sa mga pamayanan sa kailugan. Puno ang aking puso ng galak at pagmamahal sa lahat ng mga handog ng pagkilala, pasasalamat, at papuri. Tatlong taon din ang paglilingkod na ito na maraming kapalit. Yan ang totoo. Sa aking tantiya, mas marami akong nakuha kaysa sa naibigay. Uuwi akong mayaman sa karanasan at pagkilala sa sarili, simbahan at Diyos.///// KUWARESMA. Talikdan ang sala, at sa ebanghelyo sumampalataya. Nabatid ko sa pagbabasa na ang Kuwaresma ay halaw sa salita na ang ibig sabihin ay SPRING. Ito ang panahon ng bagong buhay mula sa panahon ng kamatayan dahil sa niyebe (snow). Ito ang paanyaya ng Kuwaresma, magkaroon ng bagong buhay. At dalawa ang yugto ng paanyaya, PAGBITAW at PAGKAPIT. Bumitaw sa anumang hadlang sa Kalooban ng Diyos at kumapit sa Kanyang Kalooban. Ito ang magbibigay ng bagong buhay.///// TRANSFIGURE. Kung susuriing maigi, hindi naman talaga si Hesus ang nagbago sa Bundok ng Tabor. Ang paningin o pananaw ng mga alagad ang nabago. Si Hesus ang Alpha at Omega, Diyos noon, ngayon at magpasa walang hanggan. Nabago din ang kanilang puso kasi nga ay nakita nila ang totoo. Ito ang aral ng misyon sa akin. Sa katunayan ang pagkapari, simbahan at Diyos ay ganito na noon pa subalit kinailangan ng misyon para mabuksan ang aking mga mata at mabago ang aking pananaw, kasama na ang puso. Ang misyon ang Bundok ng Tabor. //// Marami sa atin ay nakaranas na ng ganito. Ang iba ay sa Marriage Encounter, Life in the Spirit Seminar, 30-day retreat, etc. Ganoon na talaga ang Marriage, Espiritu Santo, All-loving God etc., pero di pa lang nabubuksan ang ating mga mata. Ika nga, pikit tayong nabubuhay. O bulag sa nandito o nandyan ng katotohanan. Tulad ng mga alagad mababago ang puso kung mababago ang pananaw. Ayon kay Mike Murdock, “Everything you need is already in your life, merely awaiting your recognition of it. Anything unrecognized remains uncelebrated by you. Anything you refuse to celebrate eventually exits your life. Don’t miss that chance.///// NAKIKINIG AT NAGMAMASID PALA. Nasaling ang puso ko sa ginawa kong powerpoint summary ng missions. Naiyak ako sa sarili kong gawa nang mapanood ko ito nang buo kasama ang mga Lay Ministers. Nabatid ko na ang aking pinapanood ay mga alaala na lamang, larawan ng lumipas.. di na mauulit. Natanto ko na ang mga taong kapiling ko sa misyon ay magiging “noon,” at marahil ay di na makakasama muli. Kasama na roon ang mga ilog, dagat, manok, halaman, sariwang hangin, walang kuryente atbp. Hindi ako makapagsalita, kaya’t lumabas muna ako para tipunin ang sarili.///// Marami sa mga pamayanan na naghandog ng palatuntunan at piging makatapos ang misa ay nagpahayag ng pagkilala sa inyong abang lingkod. Pakiramdam ko talaga pinaka-pogi at pinaka- mahusay na akong misyonero sa mga sinambit nila!! (hahahah) Pero isa ang napatunayan ko, nakikinig sila sa homiliya! Inulit nila ang ilan sa mga nakasaling sa kanila. Hindi lang yun, nagmamasid din sila ng kilos, salita, pakikitungo (cf www.mspguyana.zoomshare.com/blog)///// PINOY POWER. Pag-alis ko sa Northwest, nanatili ako sa Georgetown para makapapag-paalam din sa mga kaibigan at sa Obispo. Naghanda rin ng tanghalian ang mga Kabataan. Pero napakaraming inihanda ng mga Pinoy para sa Despedida sa bahay nila Joel-Arlene. Naulit pa muli ang Despedida kasi hinintay ko pa si kabayang Rene na magsasama sa akin sa Suriname (a.k.a. Dutch Guyana). Talagang may Pilipinas sa Guyana: karaoke, inuman, madjong, kainan, kantiyawan, sayawan., higit sa lahat DAMAYAN. Kapag merong may sakit, kailangan ng matutuluyan o kontak, text o tawag lang, parang magkakapatid. Nagtulungan din kami para sa mga Pinoy na napagsarhan ng kumpanya, at inipit ang passports nila. Maayos na sila ngayon sa tulong din ng Embahada sa Brazil. Sa kasalukuyan, nandito ako sa Suriname. Nagmisa ako sa mga Pilipino na nagtatatrabaho sa Caterpillar at sa Fishing Company sa bahay ng isang Pinoy na Duktor. Ayun kay Dr. Abulos, sa 37 taon nila dito, ito ang kauna-unahang misa ng mga Pinoy sa Suriname(LIMASAWA pa ang dating!) Bahagi pa tayo ng kasaysayan, o di ba? /////3March2008
Posted 07:41

11 comments


^_^
Hello FR. Edwin!! very inspiring!! keep inspiring more people through your blog po. TO GOD BE THE GLORY!! tc.^_^
Posted by marissa


You are lucky.. (di Manzano, huh!)
In writing, especially with multiple audiences (differ in age, sex and nationality, different cultures or languages, we tend to become more careful to become effective and affective. To capture audience and the captured audience to echo what they read, is no easy task. You are lucky and blessed because you were given the opportunity to see the other side of the world and their way of life - and you have passed the "test' of the mission with flying colors - tumibay ang skin (remember the skin allergy?) tumibay ang sikmura (the food poisoning? in the Northern part of Luzon), tumapang ang apog (English accent na kayo ngayon at very good coomunicator). "......Sa katunayan ang pagkapari, simbahan at Diyos ay ganito na noon pa subalit kinailangan ng misyon para mabago ang aking pananaw" -
Posted by trinity



Maraming Kapalit...Pagbitaw at Pagkabit...Mas Mabuting Pananaw. Pag-alis at Pagdating....May dinatnan at Muling Iiwan... In anything we do, we have to put down something down to keep a better thing up! We usually deny ourselves of better things for our love to others. Because in reality, in loving we give out rather than take back. The inner happiness is fulfilling. The sacrifices give us joy. "Matamis ang ngiti ni Ama at ni Ina sa tuwing aakyat sa entablado upang magsabit ng medalya kay Kuya; kahit luma at kupas na ang pantalon ni ama at pudpod na ang bakya ni Ina todo ngiti pa rin sila!" Even the students who garnered awards and recognitions have chosen to stay at home and study rather than play and enjoy. He likewise exchanges his personal joy to a greater happiness for his parents. In denying yourself of "heaven" on earth, those that gives you ultimate joy and satisfactions- temporal or permanent- you've realized after three years in your mission, the inner joy and peace - because you've seen your work through the presentation which you first intent to remind the people of their spiritual growth, or simply the progress of your work. In the end, it was also you who realized that you are a greater part of their spiritual growth. It came to your senses that that was the life you had and you were hailed by the people you served; the people learned to love you and recognized you as their "true priest" after all. You are a winner because you won their hearts! And they made a difference in you life too. Start...Middle...End When you left for the three-year mission for Guyana, we witnessed and felt the sadness in your heart for the people you'll leave behind. You cried too. Perhaps with some apprehensions of what lies ahead in that far place on earth - is there life there? You, the mission and your people in Guyana! And your people in the Philippines! Through the blog, we both grew up as better individuals in our own perspectives. We learned the different ways of taking care of the priest in the Filipino way and our priest serving the people of Guyana. The services rendered and the respects bestowed upon you by Filipinos are those of highest degree because of cultural differences. You will appreciate the labandera, kusinera and those altar boys who sweep the church floors and keep the holy place holy. You will appreciate the crunchy sky flakes now and the good fruits we have. You will tolerate an hour brown out when typhoon hits the archipelago; you will be more patient when the jeep waits for more passengers. (Idioms? Mas matibay pa kayo sa bagyo! loob at labas. Sabi nga ni tatang iragasa man maghapon si Laki sa tumana ang nahahapo ay ang nagsingkaw). Now that the mission has ended, you begin to emerge as a new person/new priest. For everything you have left behind or exchanged, you’ll bring home sumptuous experiences, remarkable changes, better, stronger person in you! Makulay na daigdig ni EdBe! Just like gold that glitters after the frictions and polishing, you are worth a million mission now. You can battle any life and anything for that matter. As witnessed, write ups in the blog and the pictures truly speak for itself.
Posted by emanon


pamamaalam.
nakakalungkot na pamamaalam.Parang kaylan lang ngayun ay tapos napala. Im sure mamimiss ka ng madami dahil nabigyan mo sila ng magandang alaala.God bless and Mabuhay!!!
Posted by Peanut



3 years na ang nakalipas. Parang kailan lang. Isama mo na rin ako sa mga nagpapasalamat sa iyo. You have touched me as well with your blog and inspirations as you have touched the people in the missions. Peace be with you. Kita kita sa Pinas!
Posted by pv



napakagandang blog father. Ganyan talaga ang mga pinoy, kahit saan man magpunta anjan pa rin ang pagtutulungan, etc. Talaga din namang nakakalungkot at mamimiss mo ang mga taong nakasama mo at mga ginagawa niyo ng ilang taon jan sa Gayuna... Iintayin ka po namin sa iyong pagbabalik sa iyong bayang sinilangan -----parish youth ministry (3kings) --------


STORY TO BE TOLD
I am reading thru your blogs and I am truly moved by the your own raw humanity as a priest and the nobility of your human spirit. I just have this sense of gratitude stirred up within me for having known such a soul who still believes in idealism and constancy of truth when most of the rest of the world would have embraced otherwise. It brings so much hope to learn of one's courage of taking on the task even with his doubts and imperfections. Very few take the road less traveled and their stories need to be told, if not how are we to pass on the Gospel, our unique encounter with Jesus Christ and His works just like what the apostles did.I think every true followers of Christ has this solemn duty to spread this gospel of LOVE as I would like to call it.
Posted by l.olan


Pamamaalam
Hi.Fr.Edwin.masaya malungkot ang magpaalam.pero ang natutunan sa buhay ay di malilimot.yan ang isang bagay na ibinigay sa iyo.kaming mga kasal or nagpakasal sa isang tao na di namin kakilala.ganyan din nararamdaman tulad mo.maraming hinahanap pa sa pag alis mo diyan.maraming malulungkot na kababayan mo.dahil ikaw din ang naging daan nila. sa konting panahon na ipinamalagi mo diyan.mga tao na sumaya.atnapasaya sa konting panahon.mga naiwan .na andiyan parin ang mga alala mo. na di malilimot. ganyan talaga ang buhay may iiwanan.at may babalikan.na naghihintay muli ang panibagong pakikibaka.mabuhay ka.sa mga mission mo na walaang kakupaskupas. palaging Planchado .pag iniwan.sigurado ako lahat ng iniwan mo don. lahat ng alala mo. nakatatak sa kanila yan.mabuhay ka. at good luck sa panibagong. trabaho nadarating sa iyo.
Posted by lucy


mabuhay ka!
hello! father..nabasa ko ung article tungkol sa iyo sa TrueFriend new mag here in HK by Tony Bartolome..sa title pa lang natouch na ako..touch ako sa mga sharing mo..mabuhay ka! i hope someday to hear homily from you
Posted by terry



wala na bang kasunod !!!!????!!!!
Posted by edwin


deeply in your heart........
maswerte po kayo at namet po nyo ang mga tao na ganon, na sa aking pananaw ay parang isang virgin island, so lucky po kayo at you served them with your wholehearted masarap po ang feeling na kayo ang nagsisilbi kaysa kyo ang tinuturuan/tinutulungan di po ba, ika nga po many are chosen but few are "tumugon" ...ganon po ba if im not mistaken added pa po don ,you touch and see the real nature in front of you...kya po feel ko po na tlagang mahirap iwanan ang mga ganoong tao at ganoong lugar di po ba, lalo po sa katulad nyo na tlagang paglilingkod lang po sa kapwa...at sa ating panginoong dios...one of a kind nga po kyo mghomily....MY D DEAR LORD BLES YOU GOOD HEALTH AND LONG LIFE ..para po marami pa kayong mapgsilbihan at matulungan lalo na po sa mga spritual na bagay....GOD BLESS PO
Posted by babeh040751


Post a Comment:





this site  zoomshare  the web